Aktualności - ogłoszenia
   Sanktuarium
   Msze święte i nabożeństwa
   Duszpasterstwo:
      Domowy Kościół
      Duchowa Adopcja
      Neokatechumenat
      Wspólnota Żywych Kamieni
      Koinonia Jan Chrzciciel
      Rodzina Różańcowa
      Komisja Charytatywna
      Schronisko Św. Br. Alberta
      Duszpasterstwo Powołań
      Rocznica Komunii Świętej
      Bierzmowanie
      Duszpasterstwo chorych
      Grupa pokutna
      Bractwo św. Antoniego
      Pielgrzymka Grupa 2
   Nasi Patronowie
   Modlitewnik
   Rada Parafialna
   Dzielnica Czterech Wyznań
   Koncerty u Paulinów
   Chór Vita Nova
   Zwiedzanie
   Jubileusz
   Galeria foto
   Linki


Nadchodzące wydarzenia:
Miesiąc i rok: 10 / 2018
 << miesiąc  >>      << rok  >>


Pon Wto Śro Czw Pią Sob Nie
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31




Skrzynka intencji
Prześlij nam swoją intencję, w której chcesz abyśmy się modlili:
Imię*
E-mail*
Treść intencji*


 Nasi Patronowie

Inni Święci
których wizerunki znajdują się w naszym kościele

Umiejscowienie poszczególnych obrazów i figur można odnaleźć w dziale "Zwiedzanie" pobierając "Przewodnik 1"

 

Św. Ambroży – urodził się w Trewirze w 339 r. jako syn prefekta Galii. Otrzymał staranne wykształcenie. Po śmierci ojca wraz z rodziną przeniósł się do Rzymu. Wkrótce został mianowany konsulem Mediolanu. Kiedy po śmierci biskupa próbował pogodzić zwaśnione ugrupowania, został przez lud obrany biskupem. Po objęciu biskupstwa rozdał majątek i zagłębił się w studia teologiczne. Wkrótce po wydaniu pism moralno-ascetycznych, egzegetycznych i dogmatycznych stał się autorytetem i rozjemcą w Kościele. Wniósł także znaczący wkład w życie kulturalne swoich czasów. Zmarł w 397 r. Został ogłoszony doktorem Kościoła. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzimy 7 grudnia.

 

Św. Augustyn – urodził się w 354 roku. Matką jego był św. Monika, która latami modliła się o nawrócenie syna. Mając 30 lat wyjeżdża do Mediolanu, gdzie obejmuje katedrę retoryki. Pod wpływem Ambrożego przyjmuje chrzest. Wraca do Afryki, zakłada klasztor w Hipponie. Przyjmuje święcenia kapłańskie, a w 396 r. zostaje biskupem Hippony. Był jednym z najzdolniejszych kaznodziejów wszystkich czasów. Nazywa się go najpłodniejszym pisarzem w Kościele. Jego spuścizna literacka zdominowała teologię i filozofię następnych wieków. Od niego także pochodzi reguła życia zakonnego, która normuje życie wielu zakonów, w tym paulinów. Zmarł w 430 r. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzimy 28 sierpnia, w kościołach paulińskich – święto.


Św. Klara – urodziła się w zamożnej rodzinie w Asyżu w 1194 r. Urzeczona ubóstwem i przemianą św. Franciszka z jego rąk przyjęła habit w 1212 r. Jej decyzja zamiany bogactwa na ubóstwo była godziną narodzin zakonu klarysek. Jej duchowy rozwój zaniósł ją na szczyty mistyki franciszkańskiej. Zmarła w 1253 r. Jej wspomnienie liturgiczne przypada 11 sierpnia.


Św. Mechtylda z Helfty – urodziła się w 1241 r. w Niemczech. Wstąpiła do klasztoru cysterek w Helfcie, gdzie otrzymała staranne wykształcenie. Potem sama została kierowniczką szkoły klasztornej. Należy do wielkich średniowiecznych niemieckich mistyczek. Zmarła w 1299 r. Jej wspomnienie liturgiczne przypada 19 listopada.


Św. Franciszek z Asyżu – urodził się w zamożnej rodzinie w Asyżu w 1181 r. Ten patriarcha zakonu Braci Mniejszych, nazywany Biedaczyną z Asyżu, urzekł świat swoją prostotą. Przez wieki próbują iść jego drogą tysiące braci i sióstr ze wspólnot franciszkańskich. Najpierw był żołnierzem. Kiedy dostał się do niewoli przeżył swoją przemianę duchową. W rodzinnym Asyżu założył wspólnotę, która dała początek zakonowi franciszkanów. Franciszek wywarł duży wpływ na Kościół i świat nieporównywalny z żadnym innym oddziaływaniem. Ogarnięty był miłością do całego stworzenia. Z pokory nie przyjął kapłaństwa, pozostał diakonem. Na koniec życia usunął się do Alwernii, gdzie otrzymał dar stygmatów. Zmarł w 1226 r. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzimy 4 października.


Św. Antoni Opat – urodził się ok. 251 r. w środkowym Egipcie. Wcześnie stracił rodziców. Siostrę oddał szlachetnym paniom, zabezpieczając materialnie jej byt. Resztę ze sprzedanego majątku rozdał ubogim. Udał sie na pustynię i tak rozpoczął eremickie życie. Z biegiem lat zaczęli przybywać do niego uczniowie prosząc o kierownictwo duchowe. Uważany jest za ojca zrzeszonych pustelników. Do stylu życia i imienia świętego nawiązywało wiele zgromadzeń, zakonów i pustelników. Zmarł w wieku 106 lat, w 356 r. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 17 stycznia.


Św. Józef - pochodził z rodu Dawidowego. Pewne informacje o św. Józefie podają nam tylko Ewangelie. Apokryfy, które przekazują wiele informacji o św. Józefie, nie mogą być traktowane jako wiarygodne źródła. Św. Mateusz podaje dokładną genealogię jego przodków. Św. Józef nie był ojcem Pana Jezusa, ale Jego opiekunem. Według niektórych pisarzy kościelnych Maryja i Józef złożyli ślub czystości. Ewangelie wspominają o braciach i siostrach Pana Jezusa, jednak według tradycji wschodniej byli to Jego bliscy krewni. Najprawdopodobniej synowie i córki braci i sióstr św. Józefa. Ojcowie Kościoła zwięźle określają charakter św. Józefa - człowiek sprawiedliwy. Podkreślają jego powołanie jako oblubieńca Maryi, żywiciela i wychowawcy Chrystusa, uczestnika tajemnicy wcielenia. Stawiają św. Józefa na czele wszystkich świętych Pańskich. Pius IX ogłasza św. Józefa patronem całego Kościoła. Jest również patronem dobrej śmierci. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 19 marca.


Św. Jan Apostoł - przed przyłączeniem się do Mistrza razem ze swoim bratem Jakubem Starszym trudnili się rybołówstwem nad jeziorem Genezaret. Byli uprzywilejowanymi uczniami Pana. Pod krzyżem zlecił mu Pan opiekę nad Matką. Około 69 roku zamieszkał w Efezie, gdzie napisał Ewangelię, trzy listy i Apokalipsę. Zmarł około 100 roku. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 27 grudnia.


Św. Maria z Magdali jest jedną z tych ewangelicznych niewiast, które towarzyszyły Panu w Jego wędrówkach. Kiedy Chrystus wypędził z niej siedem czartów, bezgranicznie zaufała Panu. Widzimy ją nawet pod krzyżem, a następnie w niedzielny poranek przy pustym grobie Mesjasza. Według przekazu tradycji udała się z św. Janem do Efezu i tam zmarła. Jej wspomnienie liturgiczne przypada 22 lipca.


Św. Walpurga - urodziła się ok. 710 r. w Devon. Córka św. Ryszarda, władcy Wesseksu, siostra świętych Willibalda i Winebalda. W wieku 11 lat ojciec wysłał Walpurgę do klasztoru w Wimborne w Dorset, sam wraz z synami wyruszył na pielgrzymkę do Ziemi Świętej (zmarł zaledwie po roku podróży). Wimborne znane było z dyscypliny i wysokiego standardu nauczania, Walpurga otrzymała więc solidne wykształcenie. W przyszłości pozwoliło jej to spisać wydarzenia z życia jej świętych braci. Często uważana jest w Anglii i Niemczech za pierwszą kobietę - pisarza. Przez 26 lat pobytu w Wimbrone Walpurga, która złożyła śluby zakonne, przygotowywała się do pracy misyjnej. Ponieważ Walpurga znała się na medycynie zajmowała się m.in. chorymi i umierającymi. Legendy donoszą o jej licznych cudach. Zmarła 25 lutego 779 r. Wyniesiona na ołtarze 1 maja ok. 870 r. przez papieża Hadriana II. Wspomnienie liturgiczne św. Walpurgi obchodzimy 25 lutego.

Św. Florian - był urzędnikiem cesarskim w pogranicznej prowincji Noricum. Pojmany w czasie prześladowania za Dioklecjana, został poddany karze chłosty, a następnie utopiony w rzece Ennes, dzisiejsze miasteczko Lorch w Austrii. Działo się to w 304 roku. W 1184 roku biskup Idzi przewiózł relikwie świętego do Krakowa, stąd jego żywy kult w Polsce. Czczony jest jako patron strażaków i hutników. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 4 maja.

Św. Jan Kapistran - urodził się w 1386 roku, był synem włoskiego barona. Mając 26 lat został wybrany burmistrzem Perugii. W wojnie między miastami dostał się do więzienia. Pod wpływem wizji, unieważnia małżeństwo i wstępuje do franciszkanów. Należy do najwybitniejszych synów zakonu franciszkańskiego. Zasłynął jako wędrowny kaznodzieja, spowiednik, rozjemca, reformator zakonu, nazywany też apostołem Europy. Był również w Krakowie, gdzie przyczynił się do umocnienia zakonu bernardynów. Zmarł w 1456 roku. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 23 października.


Św. Jan Chrzciciel - był synem kapłana Zachariasza i Elżbiety. Urodził się w miasteczku Ain-Karim, zapowiedziany przez anioła. Wcześnie wyruszył na pustynię, gdzie przygotowywał się do misji, Poprzednika Chrystusa. Na przełomie 28-29 roku rozpoczął swoją działalność. Dzięki objawieniu Bożemu, wskazał ludowi Baranka Bożego i udzielił chrztu Zbawicielowi. Na życzenie córki Herodiady, Salome, Herod Antypas skazał go na ścięcie około 32 roku. Kościół w szczególny sposób wyróżnił św. Jana Chrzciciela tym, że dzisiaj obchodzi dzień jego narodzin. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 24 czerwca.


Św. Wilhelm – urodził się w 1099 r. w Tuluzie. Książę Akwitanii i Gaskonii, hrabia Poitiers, syn księcia Wilhelma IX Trubadura i Filipy, córki Wilhelma IV, hrabiego Tuluzy. Zmarł 9 kwietnia 1137 r. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzimy 9 kwietnia.


Św. Henryk II - urodził się w 973 roku, jako syn Henryka Kłótliwego, księcia Bawarii. Po śmierci Ottona III został obrany królem Niemiec. Był krytykowany przez współczesnych za wojnę z Bolesławem Chrobrym. Zapisał się w pamięci potomnych jako bogobojny fundator uposażeń katedr i wielu kościołów. Założył nowe biskupstwa. Zmarł 1024 roku. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 13 lipca.


Św. Wacław - urodził się około 907 r. jako syn księcia czeskiego Wratysława I. Został wychowany przez swoją babkę św. Ludmiłę. Po śmierci ojca, mając 18 lat, objął rządy. Starał się o rozszerzenie chrześcijaństwa, popierając misjonarzy. Był hojny dla ubogich i życzliwy dla prostych. Miał przeciw sobie opozycję o tendencjach pogańskich. Zginął z rąk siepaczy nasłanych przez rodzonego brata Bolesława Okrutnego w Starym Bolesławcu w 929 r. Mordu miano dokonać u bram kościoła. Św. Wacław jest patronem Czech, Moraw, Pragi i katedry krakowskiej. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 28 września.


Św. Kazimierz - syn króla Kazimierza Jagiellończyka, urodził się w 1458 roku. Miał znakomitych wychowawców, między innymi historyka Jana Długosza. Posiada dar jednania sobie ludzi, budzi miłość i przywiązanie. Wydaje się prawdopodobne, że święty złożył ślub dozgonnej czystości. Ojciec szybko wciągał go w sprawy zarządzania państwem. W 1483 roku zostaje wezwany przez ojca na Litwę, miał spełniać przy królu funkcje podkanclerzego. Kiedy dotarł do Grodna, odezwała się na powrót gruźlica. Zmarł w 1484 roku. Pochowany został w katedrze wileńskiej, która wkrótce stała się ośrodkiem jego kultu. Zaliczany jest do grona głównych patronów Polski i Litwy. W 1950 roku Pius XII ogłasza go patronem młodzieży litewskiej. Jest także patronem konfraterni paulińskiej. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 4 marca.


Św. Zygmunt - był królem Burgundów. Około 497 roku przeszedł z arianizmu na katolicyzm. W roku 522 za namową swej drugiej żony, kazał zgładzić swojego syna. Za zbrodnię podjął ostrą pokutę w klasztorze. Pojmany przez króla Franków został wraz z rodziną utopiony w studni, w Orleanie. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 2 maja.


Św. Małgorzata ze Szkocji - urodziła się w 1046 roku na Węgrzech Jej rodzina przebywała na Węgrzech na wygnaniu ze względu na duńskie rządy w Anglii. W roku 1057 Małgorzata z ojcem powróciła do Anglii, kiedy królem tego kraju został jej stryjeczny brat, św. Edward Wyznawca. Na jego dworze pozostała do jego śmierci w roku 1066. Po bitwie pod Hustings w 1066 r., w wyniku której władca Normanów Wilhelm Zdobywca zasiadł na tronie Anglii, Małgorzata musiała wraz z młodszym bratem ponownie uciekać z kraju. Statek, którym płynęli, rozbił się u wybrzeży Szkocji. W 1070 r. Małgorzata poślubiła króla Szkotów, Malcolma III. Dała mu 6 synów i 2 córki. Bardzo sumiennie wypełniała obowiązki żony i matki. Malcolm był niepiśmiennym poganinem. Żona modliła się o jego nawrócenie, uczyła go modlitwy, pokazywała, jak czynić miłosierdzie ubogim. Dzięki zaangażowaniu Małgorzaty przeprowadzono kilka reform kościelnych, m.in. zwołano synod, na którym uporządkowano przepisy związane z Wielkim Postem, Komunią świętą wielkanocną i prawem małżeńskim. Zmarła 16 listopada 1093 r. Jej wspomnienie liturgiczne obchodzimy 16 listopada.


Św. Barbara - urodziła się w Nikomedii (Turcja). Ojciec Dioskur fanatycznie nienawidził chrześcijan. Kiedy ojciec dowiedział się, że córka się ochrzciła, sam zaprowadził ją przed sąd namiestnika. Skazana na tortury nie zaparła się wiary. Ojciec sam ściął ją mieczem. Miało to miejsce około 306 roku. Jest jedną z najpopularniejszych świętych w Kościele. Jej wspomnienie liturgiczne przypada 4 grudnia.


Św. Juda Tadeusz - Pochodził z Kany Galilejskiej. Rodzicami jego byli Maria i Kleofas (zwany także Alfeuszem), braćmi: św. Jakub, pierwszy biskup Jerozolimy, Józef i św. Szymon. Spokrewniony był z Panem Jezusem, ponieważ matka jego Maria Kleofasowa była cioteczną siostrą matki Chrystusa Pana. Rodzice św. Judy, jak również i jego bracia całym sercem byli oddani sprawie rozszerzania Ewangelii, towarzyszyli Zbawicielowi podczas jego pracy apostolskiej. Poszli też za Nim do Jerozolimy na święto Paschy i byli świadkami Jego Męki i śmierci. Ciało św. Judy zostało z czasem przewiezione do Rzymu. Znajduje się w Bazylice św. Piotra, gdzie do dziś doznaje wielkiej czci. Wspomnienie liturgiczne św. Judy Tadeusza obchodzimy 28 października.


Św. Jakub Apostoł - był synem Kleofasa i Marii, również krewnym Pana Jezusa. Tradycja uważa go za pierwszego biskupa gminy jerozolimskiej. Poniósł śmierć męczeńską w 62 roku, strącony ze szczytu świątyni, a następnie ukamienowany. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 6 maja.


Św. Leopold III - urodził się ok. roku 1075 w Gars w Austrii. Był synem Leopolda II Bamberga. Jego wychowawcą był biskup Passau, św. Altmann. Po śmierci ojca święty objął samodzielne rządy nad Austrią. Wyróżniał się wielką troską o potrzeby Kościoła, dlatego stawiał świątynie i sprowadzał zakonników, aby powiększyć skromną liczbę tamtejszego kleru. Założył słynne opactwo w Melk i niemniej głośne potem opactwo w Klosterneuburg pod Wiedniem, istniejące do dziś. Leopold był powinowatym cesarza Henryka V, gdyż pojął za żonę jego siostrę, Agnieszkę, z którą miał 18 dzieci. Ufundował opactwo cysterskie w Heiligkreuz i słynne opactwo w Mariazell, najsłynniejsze austriackie sanktuarium maryjne. Gdy w 1125 r. umarł Henryk V, niektórzy z elektorów pragnęli dać koronę cesarską Leopoldowi. On jednak nie przyjął jej, woląc pozostawać w spokoju w swym kraju. Zyskał sobie przydomek Pobożnego. Zmarł 15 listopada 1136 r. Jest patronem Austrii. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 15 listopada.


Św. Franciszek z Paoli - urodził się we Włoszech 1416 roku. Jako dwunastoletni chłopiec wstąpił do zakonu franciszkanów. Po roku wraca do rodzinnego domu i wraz z rodzicami odbywa pielgrzymkę po najbardziej znanych we Włoszech sanktuariach. Potem niedaleko rodzinnego miasteczka Paoli zakłada pustelnię. Wiódł tam surowe życie eremickie. Z czasem zaczęli gromadzić się przy nim uczniowie i tak powstała nowa rodzina zakonna pod nazwą braci najmniejszych. Święty z pokory nie przyjął święceń kapłańskich. Zmarł w 1507 roku. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 2 kwietnia.


Św. Jan od Krzyża - urodził się w 1542 roku w Hiszpanii. Mając 21 lat wstąpił do karmelitów. Kiedy zetknął się ze św. Teresą z Avili rozpoczął wraz z nią reformatorskie dzieło zakonu. Z czasem powstanie nowa gałąź karmelitów bosych, reformowanych. Na swojej drodze spotkał wiele przeciwności i upokorzeń. Był nawet więziony w karcerze. Jest uważany za jednego z największych mistyków Kościoła. Dzieła jakie po sobie pozostawił, nadały mu przydomek „nauczyciela świętości i pobożności". Przyznano mu również tytuł doktora Kościoła. Zmarł w 1591 roku. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 14 grudnia.


Św. Teresa z Avila - jak żadna inna kobieta wywarła wpływ na życie zakonne w Kościele. Jest uważana za największą mistyczkę. Urodziła się w Hiszpanii 1515 roku. W 1535 roku wstąpiła do karmelitanek. Na Wielkanoc 1557 roku doznała wizji zaślubin mistycznych. Współpracując z Janem od Krzyża, założyła nową gałąź zakonu karmelitańskiego. Przemierzyła całą Hiszpanię jako kaznodziejka i organizatorka życia zakonnego. Wielką sławę przyniosły jej pisma mistyczne. Zmarła w 1582 roku. Została ogłoszona Doktorem Kościoła. Jej wspomnienie liturgiczne przypada 15 października.


Św. Elżbieta Węgierska - urodziła się i wychowała na Węgrzech 1207 roku jako córka króla Andrzeja II. Poślubiła Ludwika IV turyńskiego landgrafa. Słynęła z dzieł miłosierdzia. Po śmierci męża na wyprawie krzyżowej oddała dzieci na wychowanie i w założonym przez siebie przytułku jako franciszkańska tercjarka służyła najuboższym. Zmarła w 1231 roku. Jej wspomnienie liturgiczne przypada 17 listopada.


Św. Alojzy Gonzaga - był synem księcia Ferranta i krewnym najznakomitszych rodów włoskich. Urodził się w 1568 roku. Ojciec przygotowywał go do kariery wojskowej, w tym celu był wysłany na dwory madrycki i florencki. W roku 1585 udało mu się przełamać opór ojca i wstępuje do zakonu jezuitów w Rzymie. W 1590 roku Rzym nawiedziła epidemia, święty uprosił u przełożonych pozwolenie na posługę dotkniętym zarazą. Posługując chorym sam się zaraził i zmarł jako ofiara miłości w 1591 roku mając 23 lata. W 1729 roku Benedykt XIII ogłosił go patronem młodzieży, zwłaszcza studiującej. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 21 czerwca.


Św. Stanisław Kostka - urodził się w 1550 roku jako syn kasztelana zakroczyńskiego. Będąc w gimnazjum w Wiedniu postanowił wstąpić do jezuitów. By nie narazić jezuitów na prześladowania ze strony rodziny, uciekł do Rzymu i tam wstąpił do zakonu. W nowicjacie budował wszystkich swoją pobożnością i prostotą życia. Zmarł w 1568 roku. Jest patronem młodzieży. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 18 września.


Św. Anna - była matką Najświętszej Maryi Panny. Ale tak naprawdę nie wiemy, jak miała na imię. Ewangelie na ten temat milczą, jedyne wiadomości czerpiemy z apokryfów: Ewangelii Jakuba, Ewangelii Pseudo-Mateusza i Księgi Narodzenia Maryi. Jednak ponieważ czcimy w Kościele rodziców Maryi, przyjęliśmy imiona wymienione przez te pisma. Podobno św. Anna pochodziła z Betlejem, została matką w późnym wieku, kiedy to modlitwami uprosiła sobie macierzyństwo, a Maryję, gdy miała 3 lata, oddano na wychowanie do świątyni. Nic więcej o niej nie wiemy.  Kult św. Anny rozwinął się na Wschodzie ok. IV wieku. Wspomnienie św. Anny obchodzimy 26 lipca.


Św. Jan Nepomucen - urodził się około 1350 roku w Czechach. W 1393 roku zostaje wciągnięty w spór z królem Wacławem IV. Porywczy król więzi trzech kapłanów i poddaje ich torturom. By zatrzeć ślady, św. Jana nakazał utopić w Wełtawie. Lud zaczął go czcić jako męczennika. Potem uznano go opiekunem mostów i najlepszym orędownikiem w czasie powodzi. Jego wspomnienie liturgiczne przypada 21 maja.

 

Bł. Jan Paweł Wielki, papież, urodził się w Wadowicach 18 maja 1920 roku, a pierwsze lata życia spędził w skromnej kamienicy przy ulicy Kościelnej 7. Podczas chrztu nadano mu imiona Karol Józef. Szkołę podstawową Karol Wojtyła ukończył w 1929 roku, a w 1938 r. średnią i przeniósł się do Krakowa. Rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po wybuchu wojny przerwał studia, a w latach 1940 - 1941 pracował  w kamieniołomie i zakładach chemicznych. Jesienią 1942 roku Wojtyła wstąpił do Krakowskiego Seminarium Duchownego. 1 listopada 1946 otrzymuje święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Adama Sapiehy, w następnych latach wyjeżdża do Rzymu na studia teologiczne, a w 1948 r. rozpoczyna pracę kapłańską w parafii Niegowić koło Bochni. Studiuje równolegle na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i uzyskuje doktorat z teologii moralnej. Od 1951 r. wykłada etykę społeczną w seminarium duchownym oraz pracuje na Wydziale Filozoficznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. 4 lipca 1958 Karol Wojtyła zostaje mianowany biskupem tytularnym, a 28 września 1958 konsekrowany na biskupa. Kolejny etap w życiu przyszłego papieża to 30 grudnia 1963 - nominacja na arcybiskupa metropolitę krakowskiego. 29 maja 1967 zostaje mianowany kardynałem. A 16 października 1978 zostaje wybrany papieżem i przyjmuje imię Jan Paweł II. Jego 27 letni pontyfikat zmienił oblicze papiestwa. Jako papież - pielgrzym docierał do najdalszych zakatków globu. Największe zgromadzenia ludzi w historii wiążą się z Jego osobą. Stał się niekwestionowanym autorytetem nie tylko dla katolików, ale także dla ludzi innych wyznań i religii. Zmarł 2 kwietnia 2005 r. Beatyfikowany przez papieża Benedykta XVI 1 maja 2011 r. Jego wspomnienie obchodzimy 22 października.

 

 « Powrót

wydrukuj »       wyślij znajomemu »       ilość wyświetleń: 3635

WIDEO

KOMENTARZ WIDEO



 

 

Żywa Korona Maryi


 

 

Seria PO PROSTU

 



 


 

 

 

   

  


15876087 dwiedzin od 2007-11-14                        wykonanie 1999-2018 MATinternet Zakopane       Powered by AntCms                   © Paulini Wrocław 2018