Saint-Étienne-Du-Mont, kościół Św. Stefana na Górze, na tyłach Panteonu. Początki kościoła parafialnego dla tej dzielnicy sięgają 1220 r. kiedy to wybudowano niewielką kaplicę św. Stefana na tyłach opactwa Św. Genowefy. W ostatnich latach XV w. powiększano ją, rozpoczynając od dzwonnicy i absydy. W 1610 r. kamień węgielny pod budowę fasady położyła królowa Margot, pierwsza żona Henryka IV. Świątynię poświęcono w 1626 r.

W kościele dość harmonijnie łączą się cechy gotyckie i renesansowe. Fasada, zaprojektowana prawdopodobnie przez Claude Guérina, ma trzy kondygnacje: dolny portyk zwieńczony trójkątnym frontonem, w środkowej części późnogotycką rozetę nakrywa półkolisty łuk, górną tworzy trójkątny szczyt. Prezbiterium na charakter gotycki, w stylu gotyku płomienistego, tylna część nawy jest renesansowa. Renesansowe jest również lektorium, jedyne istniejące w Paryżu, czyli galeria usytuowana między nawą a prezbiterium, gdzie czytywano lekcje z Pisma Świętego. Lektorium powstało w latach 1521-45, wg projektu Philiberta Delorme’a. Ażurowa balustrada i wsparcie galerii na dwóch wąskich filarach pozwalają wiernym dobrze widzieć ołtarz główny. Imponujące są, również ażurowo zdobione, kręcone schody, prowadzące do lektorium i do obejścia prezbiterium oraz ambona z 1651 r., projektowana przez Laurenta de La Hyre’a.

W kościele przechowywane są (w jednej z kaplic prawej nawy) fragment sarkofagu i relikwie św. Genowefy oraz epitafia pochowanego tu pisarza, filozofa i fizyka Blaise Pascala oraz dramaturga Jeana-Baptiste Racine’a, a także m.in .dwóch polskich studentów z XVI w. – Mikołaja Uhrowieckiego i Jerzego Polemickiego. W Kaplicy Katechetycznej, zwanej też Witrażową (wejście obok zakrystii) znajduje się piękny zespół witraży z XVI i XVII w.